2015-11-29

2015-11-24

Apologie du terrorisme

Ces faits d'apologie du terrorisme (une voiture paradant dimanche 15 novembre 2015 dans le 18e arrondissement de Paris au cri de Daech et mimant des tirs), rapportés dans ces deux paragraphes par le magazine grec BHMAgazino, sont très dérangeants :

" (...) Η ζωή θα συνεχιστεί, είναι το μόνο σίγουρο, και όλοι θα το προσπαθήσουν. Μέσω του hashtag #JeSuisEnTerrasse φέρ' ειπείν, οι Παριζιάνοι αλληλοπροσκαλούνται να αψηφήσουν τον φόβο και να βγουν έξω για να αποδείξουν προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν θα αφήσουν να τους νικήσει ο φόβος στο γήπεδό τους. Αυτό έκανε και ο art designer Yorgo Τλούπας, γιος του γλύπτη Φιλόλαου, πίνοντας με φίλους στο 18ο διαμέρισμα στη Μονμάρτρη για να τιμήσει δύο γνωστούς του, θύματα από το Bataclan, οι οποίοι εργάζονταν στη διαφήμιση, σε ένα μέρος όπου σύχναζε κόσμος «παρόμοιος με εκείνον που δέχτηκε επίθεση, μεταξύ 20 και 30κάτι» και όπου παρεμπιπτόντως βρέθηκε ένα αυτοκίνητο με καλάσνικοφ. Ηταν Κυριακή και ο κόσμος ήταν έξω «πράγμα ασυνήθιστο για τα δεδομένα του Παρισιού, πόσω μάλλον μετά τη συγκεκριμένη επίθεση», όταν ξαφνικά ένα κομψό αυτοκίνητο με δύο καλοντυμένους τύπους, Αραβες, «σαν κι αυτούς που κάνουμε παρέα», πέρασε δίπλα τους και ο ένας από αυτούς φώναξε χαιρέκακα: «Dáesh!». Αυτό είναι το ακρωνύμιο (al-Dawla al-Islamiya al-Iraq al-Sham) που χρησιμοποιεί η Γαλλία αντί του ISIS, υποτίθεται και με μια κάποια υποτιμητική διάθεση γιατί, σημειωτέον, η ομόηχη λέξη Daes σημαίνει «αυτός που σπέρνει τη διχόνοια» στα αραβικά.

"Το ίδιο αυτοκίνητο είχε περάσει και νωρίτερα εκεί όπου βρισκόταν ο Τλούπας με την παρέα του, όπως επίσης και ένα μηχανάκι «με δύο παιδιά από τα προάστια» που προσποιούνταν ότι πυροβολούν τους θαμώνες του μπαρ. «Συνειδητοποίησα ότι η Γαλλία διχάζεται. Υπάρχει έλλειψη κατανόησης από τα διαφορετικά κοινωνικά στρώματα και το χάσμα μεγαλώνει ανάμεσά τους. Από τη μία βρισκόμαστε εμείς, "η γενιά Bataclan", όπως μας αποκάλεσε η "Libération", και από την άλλη εκείνοι, δεν ξέρω πώς θα μπορούσαμε να τους αποκαλέσουμε, που δεν ανήκουν σε αυτή τη γενιά. Θυμώσαμε όλοι πάρα πολύ μαζί τους. Αν περνούσαν ξανά, θα έπαιρνα μια καρέκλα και θα έσπαζα το παρμπρίζ τους. Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν τι συνέβη και δεν έχουν καν τη διάθεση να καταλάβουν;». (...)"

Source : http://www.tovima.gr/vimagazino/views/article/?aid=755599